Diagnostyka celiakii

Choroby genetyczne to portal informacyjny. Poznaj z nami najbardziej powszechne jednostki chorobowe, szanse wyleczenia, rodzaje diagnozy i najczęstrze symptomy tych trudnych przypadłości.

Jak diagnozuje się celiakię?

Diagnostyka choroby możliwa jest poprzez biopsję jelita cienkiego już na początku leczenia. Należy ustalić stopień zaniku kosmków jelitowych. U dzieci taką biopsję błony śluzowej robi się za pomocą tak zwanej kapsułki Crosby’ego, która wprowadzana jest w trakcie endoskopii. Istnieje możliwość połknięcia kapsułki przez małego pacjenta pod warunkiem monitorowania radiologicznego lokalizacji kapsułki. W przypadku dorosłych w trakcie badania radiologicznego także pobiera się błonę śluzową, lecz używa się do tego specjalnych kleszczyków. Biopsja powinna powinna być wykonana w miejscu poniżej brodawki Vatera. Rozdęte jelito z wygładzoną powierzchnią można również zobaczyć przy pomocy techniki makroskopowej – widać wówczas prześwity naczyń krwionośnych.

Niemożliwe jest rozpoznanie celiakii bez wykonania biopsji jelita cienkiego. Ważne jest badanie serologiczne miana przeciwciał przeciw transglutaminazie tkankowej (tTGA – przeciwciała w klasie IgA) lub przeciw endomysium mięśni gładkich, czyli przeciwciała antyendomyzjalne (EMA – przeciwciała w klasie IgA) oraz przeciwciał antygliadynowych (AGA – przeciwciała w klasach IgA i IgG). Oznaczenie tTGA jest wskazanym testem skriningowym dla pacjentów gdy chce się wykluczyć celiakię, ponieważ cechuje się ono wysoką czułością badania (ponad 90%) jak i również swoistością (blisko 100%) – tak wysokie parametry świadczą o dokładności badania serologicznego. Z kolei w badaniach przesiewowych nie można postawić jednoznacznej diagnozy jedynie dlatego, że są obecne swoiste przeciwciała. Zastosowanie obu rodzajów badań mogą dać wyższą gwarancję prawidłowej diagnozy.

Rozpoznanie

Na podstawie kryteriów diagnostyki celiakii ustalonych w roku 1990 przez ESPAGAN, aby ta została rozpoznana niezbędne jest stwierdzenie przynajmniej dwóch z trzech wymienionych wcześniej przeciwciał, specyficznych zmian powstałych w morfologii błony śluzowej jelita cienkiego. Potwierdzić należy również zanik przeciwciał wskutek wprowadzonej diety.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *